| JitA's profileFLy wITh thE TrUth...st@...PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
FLy wITh thE TrUth...st@Y wIth tHe dReAm=All of us under its spell . We know that it's probably magic.=
January 01 HappY neW YeAr !!Happy neW yeaR na my friends..
ปีใหม่แล้วววววววว ... ก้อขอให้ทุกคนมีความสุข สมหวังในเรื่องดีๆทุกเรื่องเลยนะ ... เรื่องอะไรที่มันแล้วไปแล้วก้อช่างมัน ...(พูดง่ายเนอะ) ...ใครทำให้โกดให้เคือง ก้อช่างเค้า(...) เริ่มต้นใหม่ละกัน จิงๆ ถึงแม้วันปีใหม่จะเป็นแค่วันสมมุติ แต่ก้อเป็นเทศกาลที่ดีนะ เป็นวันที่หลายๆคนเค้าก้อยึดเปนวันที่จะใช้เริ่มต้นสิ่งใหม่ๆหลายๆอย่าง แต่อย่าลืมว่า ต้องให้ทุกวันเป็นวันที่ดีนะ
ตอนแรกวันที่31 (เมื่อวาน) กะจะไปเดินเล่น ดูไฟที่เค้าประดับสวยๆแถวๆ สยามพอดี แต่! ทำไมถึงมีคนใจร้าย ย ย มาวางระเบิดได้ลง ในวันที่เป็นเทศกาลแห่งความสุขอย่างนี้ ไม่ชอบเลย ไม่ชอบ....ไม่ชอบเว้ย
อดออกจากบ้าน...
เอาเถอะอยู่บ้าน ก้อมีความสุขดี ไม่มีที่ไหนสบายเท่าบ้านตัวเอง (แต่เราไม่ขอบคุณคนที่ก่อกวนความสงบสุขบ้านเมืองหรอกนะเฟ้ย) เชอะ!
มาเป็นว่าอัพอวยพรปีใหม่ละกันเนอะ
ตอนนี้มีอีกสเปซนะ เปลี่ยนชื่อจาก jitaltia เป็น jitaraisin ..ยังไม่ได้ทำไรกะมันมาก แค่ว่างจัด(ว่างตรงไหน)
วันนี้ส่งsms ไปเยอะ แต่ถ้าใครไม่ได้ก้ออย่าพึ่งเสียจาย(หรือดีใจวะ) เครือข่ายมันคนส่งเยอะ ถ้าไม่ได้ก้อ อวยพรย้อนหลังละกัน
ปีใหม่ เรียนก้อหนักขึ้น .... ขอให้ปีหมูนี้ อะไรๆ ก้อหมูๆตามชื่อ อ่านหนังสือแล้วรุเรื่อง ข้อสอบออกแบบหมูๆ(สาธุ)
แต่ไม่เอาหุ่นแบบหมู อู๊ดๆนะ
วู้วววว.....สเปซนี้ไร้สาระดีจัง
คิดถึงเพื่อนๆ คิดถึง ปะป๊ากะคุณแม่ทุกวันเลยด้วย(เพราะเด๋วต้องกลับหออีกแล้ว แง่ง)
ใช้ปิดเทอม เอ๊ย" ปิดยาวนี้ให้คุ้มนะ ..... ถ้าไปเที่ยวก้อ...(ของฝาก เอ๊ย ล้อเล่ง) ... เที่ยวให้สนุกนะ
HappY PiG YeAr na ka ...........
Have a nice yeAr ......
If we can find the rhythm of time
we can fly once again
December 29 Before NewYeArเอาล่ะ ... อัพก่อนขึ้นปี2007...
ครั้งที่แล้วสัญญาไว้สินะว่าจะพูดถึงอีก2วิชา ก้อมีไบโอเคม biochemistry ...เป็นวิชาที่เหมือนจะยาก ... และยากจริงๆ คือมันเป็นวิชาท่องจำอ่ะนะ ... ปัญหาคือเราจำไม่ได้แล้วว่ามันมีไรบ้าง ขออภัย ... มันผ่านมานานเกินไป
จำไม่ได้จิงๆอ่ะ
แล้วจะเอาไรไปสอบใบประกอบเนี่ย ...
อีกวิชา เอ็มบริโอ....อันนี้ได้รู้ถึงการก่อกำเนิดคนซักคน ... ที่โคดจายุ่งยาก ได้รุหมดเลยตั้งแต่ เซลล์หนึ่งเซลล์ ที่ไปๆ มาๆ ก้อจะเริ่มเกิดปุ่มอันนั้น งอกเป็นอันนี้ แขนโผล่มาแล้ว ... โอ๊ะ .... ขาตามมา ....นิ้วเริ่มแยกเป็นนิ้วๆ ...สมองน้อยๆเริ่มเกิดขึ้น ลำไส้หมุนอย่างงั้น กระเพาะหมุนอย่างนี้ หัวใจเริ่มเต้น อ่าว... กระดูกดันไม่เชื่อม... นิ้วดันไม่แยก ... ต้องท่องชื่อโรคอีกมากมาย ...(ถึงจะน้อยกว่าวิชาอีกมากมายที่กำลังจะตามมาก้อตาม) โอยยยยย อะไรนักหนา และมันก้อถือได้ว่าเป็นวิชาที่ชีทหนาที่สุด!! ปัญหาคือ มันแค่3หน่วยกิต แต่จำอย่างเดียว แถมยังชอบมาขัดขวางการอ่านวิชาอื่นอีก ... แต่ถึงเราจะเรียนการพัฒนาของคน ทว่าเราไม่มีทางเอาสไลด์คนที่ผ่าเป็นส่วนๆมาดูหรอก จิงมั๊ย ... ดังนั้นเราจึงต้องดูจากหมู และไก่ตัวน้อยๆอีกเปนสิบๆตัว ตอนที่มันยังไม่เกิด ... ดูก้อไม่รุเรื่อง... สรุปเราเรียนไรไปหว่า
แต่มันได้เอาไปประยุกต์ใช้จิงๆนะ ... ทั้งกรอส ไบโอเคม แล้วก้อเอ็มบริโอเลย ... ไม่น่าเชื่อ ...
ไม่น่าเชื่อว่ามันตามมา(หลอน)ให้เราใช้อีกในเทอมนี้ได้มากขนาดนี้ ...
จำเท่านั้นค่ะ เพื่อนๆๆ และน้องๆ
เอ่อ ... ใครไม่ได้เรียนด้านนี้คงงงสินะ ... ข้ามๆมันไปละกัน
ใกล้ปีใหม่น่ะ .. เลยขอเพี้ยนๆทิ้งท้าย ...
จะปีใหม่กันแล้ว ... ที่แปลกคือ คณะเราปีนี้อยู่ๆก้อปิดให้ซะเร็วเชียว สอบตะลุยแหลก3วันติดกัน(16หน่วยกิต) อ่านจนเป็นบ้าไปเลย ... ปิดตั้งแต่21 (และอยู่บ้านเฉยๆมาจนวันนี้.. )เพื่อนๆที่อื่นยังสอบกันอยู่เลย ไม่ก็พึ่งสอบเสร็จกัน ส่วนรุ่นพี่ที่กำลังจะสอบใบประกอบก็สู้ๆนะคะ ...
แค่มาอัพให้จบ3วิชา ตามที่ตัวเองเขียนไว้
เท่านั้นเอง
...........
Merry ChrismaS ย้อนหลัง .. และสวัสดีปีใหม่ล่วงหน้านะ .. มีความสุขมากๆนะทุกคน
JitA
One step at a time
One hope then another Who knows where this road may go Back to who I was Onto find my future Things my heart still needs to know Yes, let this be a sign Let this road be mine Let it lead me to my past courage see me through October 15 LosT someThinG & FouNd SomeThiNg " บางอย่างหายไป "
 ...(อย่าพึ่งขี้เกียจอ่านนะ!!! ตรงต้นๆ ข้ามไปก้อได้ ... อารมณ์คนมันอยากพิมพ์อ่า)
ตั้งแต่ขึ้นปี2มา ... ในที่สุดความเป็นจริงก้อมาเยือน...
เวลาที่เคยมีมากจนไม่รู้จะทำอะไรสมัยก่อน กลายมาเป็นวันนึงมี48ชมก็คงจะไม่พอ
เวลาที่เคยเอามานั่งวาดรูปเล่น
เวลาที่เคยเอามานั่งอ่านหนังสือวรรณกรรมทั้งหลายแหล่
เวลาสบายๆ นั่งๆนอนๆดูหนังมันหายไปไหนหมดก้อไม่รุ
ชีวิตมันไม่มีอะไรได้มาสบายๆ ทั้งงาน ทั้งเรียน หรือแม้แต่เวลาที่เรียกว่าเวลาส่วนตัวก้อตามที
บางคนอาจจะถาม" ที่ไม่มีเวลา เพราะตัวเองรึปล่าว ....."
 " รึปล่าวหว่า... " แต่ย้อนกลับไป แล้วมันตอนไหนอ่า ชีวิตของนักศึกษาแพทย์ปี2 มันเปลี่ยนไปจากปี1 อย่างเห็นได้ชัดเลยล่ะ วันๆกลับมาอ่านๆๆ แต่หนังสือ อาจจะมีเวลาว่างไปทำอย่างอื่นนิดหน่อย อย่างนั่งเมาท์ เวลากินข้าว ไม่ก้อนั่งดูทีวีที่มันไม่มีอะไรเลย( มีแต่ละครเฮ้อ ... มันเป็นเพราะเราไม่ดูเองล่ะ) แล้วเวลาว่างที่เหลืออันมีค่านั่นก้อคือการนอน .....(แฮะๆอย่าบอกนะว่าไม่จริง)
อีกอย่างคืองาน
 ... ที่มีเข้ามาให้ทุกคนฝึกความรับผิดชอบกัน... บางอย่างอาจจะถูกคนบางคนมองว่าไม่ใช่หน้าที่ อันนั้นก็แล้วแต่คนจะมอง แต่สำหรับหลายๆคนที่ช่วยสละเวลาที่มีน้อยนิดมา สละเวลาอ่านหนังสือ เราขอบคุณจริงๆ เราขอบคุณจากใจเลยนะ ขอบคุณจริงๆ แค่ถามว่า"มีอะไรให้ช่วยมั๊ย" แค่นั้น เราก้อรู้สึกดีแล้ว ... ขอบคุณมากมาย แต่ที่เราผ่านงานทั้งหลายมาได้ก้อเพราะทุกคนที่คอยลงแรงมาช่วยงาน  เนี่ยแหละ หากมีอะไรผิดพลาด ก้อขออภัยด้วยนะ... "ทุกครั้งที่เสียอะไรไป ก้อขอให้คิดทุกครั้งว่าได้อะไรมา"
มันเป็นเรื่องจริง... เรายังเชื่ออย่างนั้นอยู่ ... ใช่ว่าทุกคนจะท้อไม่เป็น บางครั้งสิ่งตอบแทนมันก้อมาช้า ช้าจนไม่รุว่า "ที่เราทำไปมันได้อะไรเนี่ย" น่าเบื่อจริงๆ แต่สิ่งที่จริงแท้แน่นอนที่สุดก้อคือ ไม่มีใครมากำหนดเราได้นอกจากตัวเราเอง
"อย่ามัวแต่รอสิ่งตอบแทนพวกนั้นเลย" ... อย่าคิดว่าทำดีแล้ว ทุกอย่างที่ดีๆมันจะวิ่งมาหาตัวเราเอง คงไม่มีทางหรอกกับการที่เราคิดว่าตัวเองทำดีแทบตาย แต่ถ้าไม่อ่านหนังสือเรียนซักตัว แล้วคะแนนมันจะผุดขึ้นมาเอง ... ได้A มาโดยไม่ได้แตะแม้แต่ปากกาซักด้าม
 ...
อูย...
เราพร่ำพรรณนาไรไปวะเนี่ย
ช่างมันเหอะนะ ... มันไร้สาระน่ะ
มาทางนี้ดีกว่า มาฟังเรื่องที่มันรุเรื่องง่ายกว่าข้างบนเหอะ
จบแล้ววววว ปี2 ผ่านไปแล้วครึ่งนึง ..... จบไปแล้ว1เทอมที่แสนทรหด กับการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในชีวิต
การอ่านหนังสือทุกวัน ... ไม่เคยคิดมาก่อนว่าชีวิตนี้จะทำมันได้ลง โดยที่มันไม่ใช่หนังสือการ์ตูน หรือนิยายแฟนตาซี สืบสวนทั้งหลายแหล่
งานมากมาย ที่ผ่านมาแม้ดูว่ามันจะยากลำบากเพราะว่ามันต้องมาพร้อมกับการเรียน มันก้อผ่านไปได้ ... แหล่ะนะ
การอ่านTexT ครั้งแรก และอังกฤษล้วนๆกับทั้ง3วิชา (ถึงแม้ biochemจะมีความปรานี มีไทยโผล่มาบ้างเป็นครั้งคราว)มันก้อผ่านไปแล้วววววว วู้วววว และทำให้เราได้รู้ว่า " ไปฝึกอ่านหนังสือภาษาอังกิดมาเพิ่มเหอะ" กำๆ.....
 เหมือนตอนปี1 เราเคยสรุปบรรยากาศรายวิชาแบบไร้สาระกันไปแล้ว มาคราวนี้ดีกว่าปี2
วิชาแรกเลย .... Gross AnatomY ! วิชาที่เป็นที่กล่าวขวัญ และตื่นเต้นที่สุดของนักศึกษาแพทย์ ทุกแห่ง เพราะเราจะได้เรียนรู้กายวิภาคศาสตร์กับร่างของท่านอาจารย์ใหญ่ซึ่งไร้ซึ่งวิญญาณ ความรู้ที่เราได้มานั้น ไม่สามารถหาได้จากที่ไหนอีก ขอแสดงความเคารพและกราบขอบพระคุณอาจารย์ใหญ่ทุกๆท่านมากๆเลยค่ะ วิชานี้ ถ้าเรียนคณะอื่นๆบางคณะอาจจะนึกภาพไม่ออกอ่ะนะ ... ส่วนน้องๆ เด๋วก้อได้เรียนกันแล้ว เป็นวิชาที่ต้องขยันลูกเดียว ...(ทุกวิชาแหละ) หน่วยกิตมันเยอะ (มาก) มันไม่ได้ยาก (แต่ไม่ง่ายเลย) ใช้ความพยายาม เข้าสู้ และอย่าหมดกำลังใจกับมันโดยเด็ดขาด ... นี่คือสิ่งที่เราได้มา ถึงแม้จะสายไปบ้าง แต่ก้อดีกว่าสายไปกว่านี้ เนื้อหาเยอะมาก (หรือใครว่ามันน้อย ..) แล้วท่านจะพบกับความน่าอัศจรรย์ของชีวิตมนุษย์(จริงๆน้า)
ลองฟังความสนุกของวิชานี้ดูมั๊ย
เรียนในห้องกรอสครั้งแรก : การฝึกใส่มีดของทุกคน และการกระโดดหลบใบมีดโกนของเพื่อนบางคน
ครั้งต่อๆมา : การทำกุญแจล็อกเกอร์หาย จนต้องเอาค้อนมาสะเดาะกุญแจ ...แต่สิ่งที่ได้คือค้อนพัง...เป็นกุญแจที่ดีจิงๆว่ะ
ต่อมาอีก : มีดบาดมือไม่รุตัว หันมาอีกทีถุงมือตรงนิ้วมีสีแดงประดับ (ไม่ต้องบอกนะอะไร) และได้รุว่าควรเอายาไปเอง ไม่ควรใช้บริการห้องพยาบาล (จะไปเถียงกะเขาตาย.. ช้านจาทำแผลลลล)
ต่อๆๆ : ถ้าอดนอนไปผ่ากรอส... โลกจะหมุนทันที
 ยังไม่หมด : ได้เรียนรู้ว่า ถ้าทำแท่นเหล็กวางหนังสือของห้องกรอสตกใส่ขา... จะเจ็บจนร้องไม่ออก หรืออย่างน้อยก้อออกมาไม่เป็นคำ และเขียวไปเกือบเดือน
และ... :ถ้าหันหน้าไปทางอื่นที่ไม่ใช่อาจารย์พิเศษ.....แปร็ปเดว ... อาจจะมีฝ่ามืออรหันที่ยังไม่ได้ล้างมา "ตะปบ"หัว และทำให้ต้องกลับไปสระผมถึง3รอบได้ แถมไม่มีคนยอมเดินด้วยทั้งคาบอีก
 สุดท้าย : ได้รู้ว่า การเข้าห้องกรอส ก่อนสอบครั้งสุดท้าย ใจหายได้แค่ไหน ...
ประมาณนี้ .........พิมเยอะและ ต้องขี้เกียจอ่านกันแน่ๆ ไม่ว่ากัน บวก กับ เราเองก้อเริ่มหมดมุขและ ครั้งหน้าจะมาอัพอีก2วิชาละกันนะ(แหม ตอนแรกกะอัพหมดนะเนี่ย..) ตอนนี้ต้องรีบเตรียมงานพระราชทานเพลิงอาจารย์ใหญ่แล้วล่ะเพื่อนๆทุกคน ขอให้ทุกฝ่ายพยายามต่อไปน้า เพื่ออาจารย์ใหญ่... และขอให้รีบตักตวงวันหยุดอันน้อยนิดต่อไป .. เพราะปีสามจะไม่มีวันหยุดแล้วนะ แม้เสาร์อาทิตย์ หรือปิดเทอมก็ตาม บ๊ะบาย
อัพยาวจังเลย.... เราทำไรไปเนี่ย
JiTA
If we don't move , we can't start. If we worry, we can't stop. I don't want to be coddled by dreams of this world's limits. August 27 Somethings...need times
.......... ห่างหายไปนานมาก
จะเขียนเป็นข้อเหมือนเดิม ก้อมุขเดิมๆ ... เบื่อจิงๆ ที่เบื่อกว่าคือตอนนั้นเคยพิมพ์เอาไว้แล้ว แล้วเน็ตหลุด หายหมด ... เลยขี้เกียจพิมพ์ใหม่มาเป็นเวลานานมาก นั่นทำให้ เรื่องเดิมมันไม่update เพราะตอนนั้นพึ่งสอบเสร็จ แต่ตอนนี้คะแนนสอบออกหมดแล้ว เฮ้อ
ชีวิตนักศึกษามันอิสระดีนะ ตอนปี1ก็เคยคิด แต่ตอนนี้ชีวิตเราและเพื่อนๆ มัน --->ตื่น--->เรียน--->กิน--->อ่านหนังสือ--->กิน--->นอน อะไรมันจะน่าเบื่อได้ใจขนาดนี้ฟระ พูดได้แค่นั้น เด๋วก้อต้องกลับไปอ่านหนังสือ พยายามให้ตัวเองหายขี้เกียจอยู่ ทำไม่ได้ซักที มันอืดๆ (ไม่ได้หมายถึงตัวนะยะ) อ่านไม่กระเตื้อง ทำใจนานเหลือเกิน เพื่อนๆก้อขยันกันจริงๆ ช่วยinduce ให้เราอ่านหน่อยเหอะ รู้สึกเสถียรมานานแล้ว
ไม่มีอะไรเล่าง่ะ ... อ้อ ตอนนี้เอารองเท้าวิ่งมาแล้ว หมดข้ออ้างไม่ไปวิ่งซักที จะได้ฤกษ์ลดๆ adipose cell ทั้งหลายแหล่ออกไป ไม่ไหวแล้วนะ (ว่าแต่... ช่วงนี้ฝนตกอยู่นี่เนอะ แล้วจะวิ่งยังไง -_-"อ้างได้ป่ะ) ล้อเล่น .. งานช่วงนี้ก็กำลังเข้ามาเรื่อยๆ ไม่หยุดไม่หย่อนซักที หลังจากกลับมาจากค่ายพันธกิจ ณ โคราช ที่ทำเราหมดเสียงไปเพราะไปร้องเพลงสัน (แบบมั่วๆ แหะๆ) แล้วก้อยังเรื่องของ งานในรุ่น งานของคณะ และงานที่เรียนอยู่นี่เอง ขอบคุณเพื่อนๆ พี่ๆ ที่คอยช่วยเหลืออีกครั้ง และน้องๆคนที่ให้ความร่วมมือกับกิจกรรมคณะนะ
ไม่มีไรอัพเดทเลยวุ้ย ฟังเพลงดีกว่า รอมีอารมณ์พิมพ์เยอะๆก่อนนะ เด๋วจะเล่านู่นๆนี่ๆให้เยอะๆเลย ไปอ่านหนังสือ? นี่จะสอบอีกแล้ว แล้วงานเลี้ยงรุ่นก็ดันจัดช่วงจะสอบ ... จะไปได้ไงฟร้า วิชาแค่3วิชา17หน่วยกิต อะไรจะน่ากัวเช่นนั้น ทำไงได้ สู้ๆ ไม่มีใครบอก บอกตัวเองก็ได้เนอะ
" ดูๆไปนี่ก็จะเขียนเป็นข้อๆอีกแล้วอ่ะ ต่างกันแค่ไม่มีเลขหน้าข้อเท่านั้นเอง"
JitA
=ความดีไม่เคยหายไป=
อย่าเบื่อตัวเองเลย ที่ทำอะไรไม่เคยได้เป็นอย่างหวัง สิ่งดีๆที่เธอได้ทำ บ่อยครั้งไม่มีใครเห็น ดูไม่มีค่า
*แต่เธอรู้มั๊ย ความดีไม่เคยหายไป มันซึมลึกเข้าไปข้างในหัวใจ ของคนที่อยู่ใกล้เธอ
**อย่างที่ฉันเป็นอยู่ คือคิดถึงเธอ ยังรู้ว่าเธอนั้นมีคุณค่า บางอย่างจะรู้ต้องใช้เวลา ช่วยทำให้เราเข้าใจ หากวันนี้เธอเหนื่อย และล้าเกินไป ความดีที่ทำไม่เคยได้ชื่นชม ไม่นานหรอกนะ สิ่งที่เธอสะสม จะเดินวนกลับมาหาเธอสักวัน
อย่าโกรธตัวเองเลย ถ้ามีบางทีที่เดินไม่ถึงจุดหมาย และในวันที่เธอทุกข์ใจ ก็ไม่มีใครสักคนที่ยืนเคียงข้าง
เพลงนี้อยู่ในอัลบั้ม Behind the sons ซึ่งถ้าจำไม่ผิด คนแต่งเพลงก้อคือรุ่นพี่ med rsu นี่เอง นานๆเราก็จะใช้เพลงไทยซักที เห็นว่าเนื้อเพลงมันดีอ่ะนะ อาจจะตรงกับใครหลายคน อย่าท้อน้า สู้ๆ July 16 ......."What ?Where?When?Why?"...ดี...
หัวข้อเรียงความ เรื่อง ชีวิตของนักศึกษาแพทย์ คนนึง
ไม่ได้อัพมา ข้ามเดือน ... แย่จริงๆ
1.เน็ตที่หอเจ๊ง
2.ประหยัดค่าไฟ
ผ่านช่วงรับน้องไปแล้ว
1.เหนื่อยและสนุกดี
2.ได้รู้โทรโข่งมันหนักและเมื่อย...
3.ร้องเพลงจนหมดเสียง
4.น้องๆ ก้อน่ารักดี
5.เพื่อนๆ ก้อมาช่วยงานกันนะ
6.พี่ๆ น่ารักมากๆเลย ขอบคุณมากๆๆๆๆๆๆๆๆนะคะ
7.เริ่มอ่านหนังสือดึกได้ ถึงแม้จะง่วงแค่ไหน
ช่วงสอบก้อมีมาเรื่อยๆ
1.อ่านหนังสือไม่ทัน จริงๆอ่ะ
2.ฝึกทำใจและปลงตก
3.ฝึกการอ่านอังกิดจนคล่อง(?)และอ่านไทยไม่รุเรื่อง
4.การพักผ่อน คือในห้องเรียนและการกิน (ล้อเล่น)
5.รู้ลึก และ โง่กว้าง...
6.ไม่รุข่าวคราวโลกภายนอก
7.คนเราไม่ดูทีวีเปนเดือนก้ออยู่ได้
8.และไม่อ่านการ์ตูนได้
9.แต่เสียงเพลง ขาดไปไม่ได้
10.คนเรา นอนน้อยๆ ไม่ได้แปลว่าจะน้ำหนักลด
11.หากคิดว่าอยู่ในช่วงสอบ กินได้ตามที่ต้องการ ต่อมาจะเสียใจ
12.ควรหยุดพูดเรื่องกินๆ
13.การอ่านในห้องนอน จะง่วงตลอด
14แต่ถึงอ่านที่อื่นก้อง่วง T-T
15.เรื่องเรียนมันเยอะ
16.อ่านไม่ทัน ไงก้อต้องสอบ
17.สอบเสร็จ ต้องrelax
18.และก้อกลับมาอ่านหนังสือ
19.หนังสือ เยอะ ชีทก้อเยอะ
20.ชีท อ่านมั๊ยอ่าน ก้อต้องซื้อ
21.ตังซื้อชีท ต่อเดือน เยอะเหลือเกิน
22. โห 20กว่าข้อแล้ว
23.เที่ยงคืนกว่าแล้ว
24. ที่เปิดเน็ตเพราะกลัวเมลจะโดนตัด
25.แต่เด๋วก้อต้องไปและ
คะแนนก้อออก
1.รุจักการอยู่ในช่วงโศกเศร้า
2.รู้จักที่จะเดินหน้าต่อไป
3.คะแนนไม่ใช่ทุกอย่างของชีวิต และไม่ใช่สิ่งที่กำหนดว่าจะเปนหมอที่ดีแค่ไหน
4.แต่บอกได้ว่าคุณมีความขยันและอดทนพอรึยัง
5.และจะอดทนเพื่อตัวเองและคนอื่นได้แค่ไหน
6.และทำให้ได้รุว่า เราจะต้องทำได้
7.รึป่าวหว่า
8.ทำได้ดิว้า
9.รุจักการให้กำลังใจคนอื่น และตัวเอง
10.ได้พบว่าเพื่อนๆดีแค่ไหน ขอบคุณจิงๆ
11.สู้ๆ
12.เพื่อนๆก้อสู้ๆนะ
13.พอ ... เราจะไปอ่านหนังสือ
14.ขอบคุณ ทุกคนๆ ที่เปนกำลังใจ กับคำแนะนำดีๆมาเสมอ
ไม่ได้กลับบ้านซักที
1.คิดถึงคุณแม่ กะปะป๊าจัง
 2.คิดถึงบ้าน ...
3.เด๋วสอบเสร็จจะกลับแล้ว
4. อยากเล่นเปียโน
5.ถึงจะไม่เพราะก้อเหอะ
6.Happy BirthDaY Na Ja N' ออมสิน มีความสุขมากๆน้า
เล่นมา15นาทีแล้ว
บ๊ายบาย
... ถ้าเราคิดว่าทำได้ เราก้อจะต้องทำได้ ...แค่ว่าเมื่อไร่ อย่าให้มันนานเกินไปละกันนะ
Gross Embryo & Biochemของเรา... May 20 LovE i$ ColoR BliNd...Love i$ ColoR blinD
( SaraH Conner ) I remember when I was a child and couldn't understand people having fun discriminating all the different ones mama just used to say "when you grow up you'll maybe find a way" to make these people see that everything I do comes back to me You gotta live your live we're all the same, no one's to blame they gotta live their lives "just play the game and let love reign"
It don't matter if you're black white or yellow, if your brown or red let's get down to that love is color-blind you're my brother, you're my friend all that matters in the very end is to understand love is color-blind take it out to the world tell every boy and every little girl be proud of yourself cause you're as good as anybody else put away your prejudice open your mind, don't need a stick to this try to make this earth a better place without a racial curse Yeah, it's time for some changes ดี เพิ่อนๆ พี่ๆ น้องๆ(เปิดปราศรัยสุดๆ)เพลงข้างต้นเป็นเพลงความหมายดีๆอ่ะ ซึ่งเราตัดตอนมา แค่บางส่วน งั้นเด๋วยาวเกิน และหลังจากที่ไม่ได้อัพมาเปนเวลาเดือนกว่า ถึงตอนนี้ ได้ฤกษ์แล้ว!! (เว่อร์และ) เอาเถอะ ขอยินดีกับการสอบเสร็จหน่อย ขั้นแรกตอนนี้เรากะลังได้เปนนักศึกษาแพทย์ปี2เต็มตัวแล้ว เพราะมีน้องมาเป็นปี1เรียบร้อย เย้ๆ จะได้มีคนมาเอากองหนังสือมหึมาไป ( อ่าว หวังดีๆ ) คราวนี้มาพูดถึงการเรียนที่ผ่านไปกันดีก่า
วิชาแรก เลย
1. อังกิด 1-2...เราตั้งใจเรียนเหลือเกิน ตื่นแต่ไปเรียน แม้หลัง ๆมาจะเห็นว่าการกินข้าวมันสำคัญกว่าก้อตาม เอ๊ยไม่ใช่ ไม่เคยโดดเลยนะ เก่งม้า จำได้มีครั้งนึง ตื่นสายไม่ได้ไปเรียน! ตื่นเต้นมาก โดดเรียนครั้งแรก เพราะตื่นสาย! อ๊ะ น้องๆมาอ่านก้อไม่ควรเอาเป็นตัวอย่างนะ (เพราะเด๋วน้องคงรุเองว่าการตื่นเช้ามันทรมาน) มันเป็นประสบการณ์น่ะ วิชานี้เรียนๆหน่อย ส่งงาน ตอนสอบไม่หลับก้อโอเคและ
2.เคมี 1-2 ... เป็นวิชาที่ตอนแรกไม่คิดว่าจะผ่านมาได้ (เช่นนี้) เพราะตอนอยู่ที่ รร เราช่างโง่วิชานี้ไร้ที่ติ และเปนวิชาที่ผ่านการเอ็นมาได้แบบหวุดหวิด...ปลาบปลื้มๆ ไร้คำบรรยาย อ้อ วิชานี้ ถ้าบริจาคเลือดได้คะแนนเพิ่ม เหอะๆ และที่สำคัญ หาซื้อเครื่องคิดเลขที่มันคิดเลขเร็วๆ มาด้วยนะ (สำหรับน้องๆ ที่กะลังจะเรียน) เพื่อนๆ คงรู้ ดี วิชานี้ตอนเทอม2มีquiz ตลอดเมื่อเกิดบรรยากาศอีมครึมในห้องเรียน แล้วเราจะรู้ตัวว่าควรอ่านเรื่องไหนมาquiz ก้อต่อเมื่อเพื่อนอีกplan นึงทำหน้าตาตื่นตกใจมาแลกห้องเรียนนั่นเอง ถึงตอนนั้นก้อเปิดหนังสือกันพั่บๆๆ
3.เคมีแล็บ วิชาที่พี่ๆ มักบอกว่าAลอยมา มันมาจิง พร้อมความจริงที่ว่า แรกๆคะแนนquizจะเลิศเลอ และต่อมา มันก้อเปนกราฟไม่คงที่ดั่งกราฟsine (เพ้อๆ) ขึ้นๆลงๆ น่าเกียดมาก และความจริงว่าเป็นวิชาสุดท้ายเวลาสอบfinal เลยไม่มีใครสนใจไรมากนัก เพราะอยากวิ่งไปนอกห้องสอบซะมากกว่า แล็บนี้ แค่เสียงเคร้งๆ ของหลอดทดลองชนกัน คนคุมก้อหันมามองตาเขม็ง อย่าให้พูดถึงเสียง " เพล้งงงงงงงงงง" ที่มักเกิดขึ้นไม่เว้นสัปดาห์เลย
4.ชีวะ1-2 ...โห หาไรเปรียบดี อันนี้ก้อเป็นอีกหนึ่งวิชาที่มีพัฒนาการ นั่นคือ แรกๆ จดๆ เขียนๆ วาดรูป shortnote ทุกอย่างที่เด็กดีทำกัน( ป่ะ?) หลังๆมา อ่านให้ทันบอกได้คำเดียว บุญแล้วๆ จำได้มั๊ยนั่นอีกเรื่องนะคะ อ้อ วิชานี้ที่หอพักเค้ามีติว แบบเก็งๆข้อสอบที่แย่งที่นั่งกัน ณ ห้อง8-200 ด้วยนะ ถ้าใครไปคงจำได้ ถึงเวลาติวก่อนสอบไม่กี่ชมนั่นแหละ ที่จะเป็นเวลาที่เริ่มรู้สึกตัวว่า " ตายๆๆ เค้าพูดอะไรนี่ ทำไมmemoryในหัวมันไม่เห็นจะรันข้อมูลออกมาเลย "และหลังจากนั้น ทุกคนก้อจะเผ่นกลับไปอ่านหนังสือกันยกใหญ่ (ก่อนปลงตก) 5.ชีวะแล็บ1-2 ...คือขี้เกียจเขียนแยกเทอมอ่ะ ขอรวมไปแทน ... วิชานี้ ตั้งแต่ครั้งแรกสิ่งที่ยากที่สุดไม่ใช่การส่องกล้อง ผ่ากบหรอก แต่เป็นการ " หั่นมันฝรั่ง!!! "ด้วยมีดโกนให้ลงสไลด์ได้ หลังสอบเสร็จไม่กินมันฝรั่ง ไปนาน เหลือเกิน ต่อมาคือการปลูกต้นถั่ว !! งานเด็กๆ เป็นไงล่ะ ทั้งตาย ทั้งหัก ทั้งเหลือง แฮะๆ ก้อนะ คนเรา ปลูกต้นกระบองเพชรยังไม่ขึ้นเลย เลยเกิดขบวนการหาต้นถั่วมาสับเปลี่ยน ...(กรุณาอย่าพูดถึงมัน) วิชานี้สาระเยอะมาก ตั้งแต่ทำรายงานเรื่องไก่ (ที่วิ่งวุ่น หาcd ถึงจุฬา) ทำบอร์ดเรื่องต้นไม้ ที่ต้องนัดเพื่อนๆมาติว ซ้อมพูด จนถึงเรื่องโรคสารอาหาร ... ทุ่มทุนสุดๆเลยนะ แถมมีสอบปากเปล่าอีก การจับฉลากเลือกอาจารแต่ละครั้งนั้น สามารถบอกได้เลยว่า อาจารท่านไหนใจดีเหลือเกิน ... และอาจารท่านไหนที่นศพ.อยากเจอที่สุด! รู้สึกวิชานี้จะประวัติยาวอยู่ พอก่อนๆ นอกรอบๆ
6.การพัฒนาสังคม ... เราทำไรนี่ อ้อ ออกนอกสถานที่ และนั่งหาวๆๆในห้องเรียน เป็นวิชาที่สนุกเหลือเกิน จนถึงบัดนี้ เราเรียนเพื่ออะไรนี่.. ใครบอกเราได้ พวกเราทำอะไรเพื่อสังคมแล้วรึยัง( คำพูดเลิศหรูอลังการ)
7. Ethics!!! จริยศาสตร์ ... ไม่มีใครลืมวิชานี้ลง เพราะมันต้องส่งจ.ม.หาอาจารที่ร.ร.เก่า ออกไปบำเพ็ญประโยชน์ อ่านหนังสือที่ไม่รุเรื่องซักกะที อาศัยเพื่อนที่มีจริยธรรมสูงสอนเอา เราผ่านวิชานี้มาแล้วนะ++ เย้ๆ วิชานี้สิ่งที่ขาดไม่ได้คือหนังสือชีวะ! เพราะเราต้องหยิบมันไปอ่านก่อนที่จะมีการสอบoral testในวันต่อมา 8.ฟิสิกส์1-2 อันนี้ก้อขอรวบยอด ฟิสิกส์มันยาก!! ฟิสิกส์1 กฎนิวตันที่โหดร้าย ฟิสิกส์2 ที่เป็นไฟฟ้าล้วนๆและคลื่นแสง สี เสียง ที่ทำโจทย์เกี่ยวกะแว่นตาไม่ได้ อ้อ วิชานี้ไฮโซอย่างนะ มีประกาศคะแนนผ่านเว็บด้วย ... พอๆ ดีนะเนี่ยไม่เรียนวิดวะ
9.มีอะไรอีกอ่ะ นึกก่อน... อ้อ ไทยเพื่อการเขียนไรเนี่ยแหละ(ชื่อวิชายังไม่รุเลย) เข้าห้องสอบไปเขียนบทความ เขียนไม่เคยออกเลย ทำไมพอมานั่งเขียนไอ้พวกนี้ถึงได้เขียนเยอะงี้ หรือว่าเราต้องยกคอมไปพิมพ์ตอบนะ
10.คอม! จิงๆมันคือวิชาปี2 ตอนsummer แน่นอน ด้วยความว่างจัด เลยลงไปเลย เจอกะsecที่ งานเยอะมากมาย ตอนสอบก้อดันออกบทที่ไม่ได้อ่าน(แง) เอาเถอะ เด๋วพอเพื่อนๆเรียนแล้วก้อจะรุเองอ่ะนะ รุสึกน้องๆจะเจอกันตั้งแต่ปี1นะ ขอให้โชคดี อ้อ ทำpowerpointล่วงหน้าไปเลยก้อได้นะ
11.เฮ้ย นึกไม่ออก มีวิชาไร ................................................................................................อ้ออออออ ลืมได้ไง วิชาออเคม !วิชาที่ว่าหินสุดๆ ของปี1 คณะแพทย์ ทุกสถาบัน จิงๆแล้ว มันคือการท่องจำๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆท่องไม่หมด จดไปไม่ได้ พร้อมtextเล่นหนา ที่...เปิดได้สองบทก้อพบว่า อ่านไทยให้ทันก้อสุดยอดแล้ว เพราะจำได้ว่าการสอบครั้งนึง ทุกคนตาดำเป็นหมาแพนดี้มากๆ เพราะอ่านไม่ทันกันเลย เป็นวิชาที่แทบจะน้ำตาร่วงตอนทำข้อสอบ mid termมั้ง ถึงตอนนี้ที่เรียนมา ก้อลืมไปแล้ว (ไม่น่าแปลกใจ)
12. มีวิชาไรอีกอ่ะ หมดยังๆ
ออเคมแล็บ! อันนี้ก้อคล้ายๆเคมีแล็บ แต่เป็นแล็บที่กลิ่นทำคนเป็นลมได้เลย สารแต่ละตัว โหหหหห ชื่อยาวๆทั้งนั้น อันนี้ก้อเหมือนๆคล้ายๆเคมีแล็บเทอมแรกตรงการหาสารunknown โชคดีที่ ได้สารง่าย หรือเพราะความไม่คิดมากหรือไม่คิดอะไรเลยก้อไม่รุ เลยเดินไปส่งแบบยังไม่ได้ทดสอบท้งหมด ถูกด้วย ที่หนักคือ รายงานทุกสัปดาห์! อาจารย์ขยันตรวจเหลือเกิน ถึงตอนนี้จำได้อย่างเดียว นั่นคือวิธีการเปิด ถังแก็ส ...
13. และวิชาที่ไม่ควรลืมไป คือ แคลคูลัส ... โอ้แคลคูลัส ๆ ๆ ได้เอกันบานนนน ... วิชาที่จะเข้าใจมันก้อต่อเมื่อ อีกวันสองวันสอบนั่นเอง สูตร มากมาย และ เลขที่เวลาสอบก้อค้างๆเอาไว้ เยอะจนไม่รู้ว่าถูกหรือผิด
ครบยัง อ่ะ
น่าจะนะ ... ก้อก่อนเกือบ(ๆ)ทุกครั้ง การทำใจที่ดีที่สุดคือ ไปไหว้พระแล้วกลับไปพักสมองซะ (ปลง นั่นเอง) และสิ่งที่รู้ก้อคือช่วงสอบ จะอ้วน มากก่าผอม เพราะเด็กหอใน มี 7-11ให้เป็นที่พึ่งพิง ยามท้องหิว อีกอย่างคือเพลง ที่ต้องใส่หูฟังตลอดเวลาอ่านหนังสือ เจอเพลงช้าหลายๆเพลงต่อกันก้อหลับ zzzz กำ ไม่ใช่และ สิ่งที่สำคัญจนลืมไม่ได้ก้อคือ "เพื่อนๆ " นั่นเอง ที่เวลาอ่านไม่รุเรื่องก้อจะช่วยกันพยายามตอบ ขอบคุณจิงๆ และมันคงยังเป็นงี้เมื่อเราเรียนปี2กันแล้ว การมีเพื่อนที่ดี คือเพื่อนที่ไม่ต้องการหวังผลตอบแทน(ซึ้ง)...และ สำหรับคนที่มีความคิดดี ... การถามเรา คือการไม่หวังกับคำถามที่คิดว่าจะได้คำตอบ เพราะ ช้านก้อไม่รุคำตอบเหมือนกันอ่ะเด่ะ (อ่านะ)
ครั้งนี้อัพยาวจริงๆนะ มีสาระด้วย(ตรงหนายหว่า ใครก้อได้บอกชั้นที) ปิดเทอมแล้ว ววววววว ว เย้ๆ ตั้งกี่วันเนี่ย10กว่าวัน และงานที่กะลังตามเกาะมา ตอนนี้เริ่มเจอน้องๆ แล้ว น่ารักดีๆ ยังดูเรียบร้อยๆกันทั้งนั้นเลย(เอ๊ะ !) ปีนี้ระบบadmissionมันอะไรก้อไม่รุเนอะ ฟังแล้วงง เอาเถอะ ยินดีต้อนรับนะ(พูดยังกะมีน้องมาอ่าน ... อ่ะ พูดเองเออเองก้อได้)
ไปงานรับน้องที่จุฬามา เป็นงานประเดิมรับน้องงานแรก (ที่แม้จะมีมาแค่ไม่กี่คน เพราะ ยังรอรอบadmissionและสอบตรง2) เสียดายจัง ฝนตก แต่ก้อสนุกนะ เต้นๆ ที่เต้นไม่ค่อยออก เพราะรองเท้ามันจะขาดอ่ะ ... ตอนนี้พังไปแล้ว แตะชั้นน
เอาล่ะ ยาวและ ยาวเกินไปแล้ว ขอให้เพื่อนทุกคนๆ เที่ยวปิดเทอม(อันมากมาย)ให้สนุกนะ (ให้พรตัวเองด้วย) แล้วก้อ เพื่อนมหาลัยอื่นที่เปิดแล้วก้อตั้งใจเรียนนะ ใครยังไม่เปิดเทอม ว่างๆก้อ ไปเที่ยวๆ ปิดเทอมเรามันน้อยนิดจริงๆนะ
Have NicE Time$
JitA~Med 17 RsU
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts
|
|
