| JitA 的个人资料FLy wITh thE TrUth...st@...照片日志列表 |  工具  帮助 |
|
10月15日 LosT someThinG & FouNd SomeThiNg " บางอย่างหายไป "
 ...(อย่าพึ่งขี้เกียจอ่านนะ!!! ตรงต้นๆ ข้ามไปก้อได้ ... อารมณ์คนมันอยากพิมพ์อ่า)
ตั้งแต่ขึ้นปี2มา ... ในที่สุดความเป็นจริงก้อมาเยือน...
เวลาที่เคยมีมากจนไม่รู้จะทำอะไรสมัยก่อน กลายมาเป็นวันนึงมี48ชมก็คงจะไม่พอ
เวลาที่เคยเอามานั่งวาดรูปเล่น
เวลาที่เคยเอามานั่งอ่านหนังสือวรรณกรรมทั้งหลายแหล่
เวลาสบายๆ นั่งๆนอนๆดูหนังมันหายไปไหนหมดก้อไม่รุ
ชีวิตมันไม่มีอะไรได้มาสบายๆ ทั้งงาน ทั้งเรียน หรือแม้แต่เวลาที่เรียกว่าเวลาส่วนตัวก้อตามที
บางคนอาจจะถาม" ที่ไม่มีเวลา เพราะตัวเองรึปล่าว ....."
 " รึปล่าวหว่า... " แต่ย้อนกลับไป แล้วมันตอนไหนอ่า ชีวิตของนักศึกษาแพทย์ปี2 มันเปลี่ยนไปจากปี1 อย่างเห็นได้ชัดเลยล่ะ วันๆกลับมาอ่านๆๆ แต่หนังสือ อาจจะมีเวลาว่างไปทำอย่างอื่นนิดหน่อย อย่างนั่งเมาท์ เวลากินข้าว ไม่ก้อนั่งดูทีวีที่มันไม่มีอะไรเลย( มีแต่ละครเฮ้อ ... มันเป็นเพราะเราไม่ดูเองล่ะ) แล้วเวลาว่างที่เหลืออันมีค่านั่นก้อคือการนอน .....(แฮะๆอย่าบอกนะว่าไม่จริง)
อีกอย่างคืองาน
 ... ที่มีเข้ามาให้ทุกคนฝึกความรับผิดชอบกัน... บางอย่างอาจจะถูกคนบางคนมองว่าไม่ใช่หน้าที่ อันนั้นก็แล้วแต่คนจะมอง แต่สำหรับหลายๆคนที่ช่วยสละเวลาที่มีน้อยนิดมา สละเวลาอ่านหนังสือ เราขอบคุณจริงๆ เราขอบคุณจากใจเลยนะ ขอบคุณจริงๆ แค่ถามว่า"มีอะไรให้ช่วยมั๊ย" แค่นั้น เราก้อรู้สึกดีแล้ว ... ขอบคุณมากมาย แต่ที่เราผ่านงานทั้งหลายมาได้ก้อเพราะทุกคนที่คอยลงแรงมาช่วยงาน  เนี่ยแหละ หากมีอะไรผิดพลาด ก้อขออภัยด้วยนะ... "ทุกครั้งที่เสียอะไรไป ก้อขอให้คิดทุกครั้งว่าได้อะไรมา"
มันเป็นเรื่องจริง... เรายังเชื่ออย่างนั้นอยู่ ... ใช่ว่าทุกคนจะท้อไม่เป็น บางครั้งสิ่งตอบแทนมันก้อมาช้า ช้าจนไม่รุว่า "ที่เราทำไปมันได้อะไรเนี่ย" น่าเบื่อจริงๆ แต่สิ่งที่จริงแท้แน่นอนที่สุดก้อคือ ไม่มีใครมากำหนดเราได้นอกจากตัวเราเอง
"อย่ามัวแต่รอสิ่งตอบแทนพวกนั้นเลย" ... อย่าคิดว่าทำดีแล้ว ทุกอย่างที่ดีๆมันจะวิ่งมาหาตัวเราเอง คงไม่มีทางหรอกกับการที่เราคิดว่าตัวเองทำดีแทบตาย แต่ถ้าไม่อ่านหนังสือเรียนซักตัว แล้วคะแนนมันจะผุดขึ้นมาเอง ... ได้A มาโดยไม่ได้แตะแม้แต่ปากกาซักด้าม
 ...
อูย...
เราพร่ำพรรณนาไรไปวะเนี่ย
ช่างมันเหอะนะ ... มันไร้สาระน่ะ
มาทางนี้ดีกว่า มาฟังเรื่องที่มันรุเรื่องง่ายกว่าข้างบนเหอะ
จบแล้ววววว ปี2 ผ่านไปแล้วครึ่งนึง ..... จบไปแล้ว1เทอมที่แสนทรหด กับการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในชีวิต
การอ่านหนังสือทุกวัน ... ไม่เคยคิดมาก่อนว่าชีวิตนี้จะทำมันได้ลง โดยที่มันไม่ใช่หนังสือการ์ตูน หรือนิยายแฟนตาซี สืบสวนทั้งหลายแหล่
งานมากมาย ที่ผ่านมาแม้ดูว่ามันจะยากลำบากเพราะว่ามันต้องมาพร้อมกับการเรียน มันก้อผ่านไปได้ ... แหล่ะนะ
การอ่านTexT ครั้งแรก และอังกฤษล้วนๆกับทั้ง3วิชา (ถึงแม้ biochemจะมีความปรานี มีไทยโผล่มาบ้างเป็นครั้งคราว)มันก้อผ่านไปแล้วววววว วู้วววว และทำให้เราได้รู้ว่า " ไปฝึกอ่านหนังสือภาษาอังกิดมาเพิ่มเหอะ" กำๆ.....
 เหมือนตอนปี1 เราเคยสรุปบรรยากาศรายวิชาแบบไร้สาระกันไปแล้ว มาคราวนี้ดีกว่าปี2
วิชาแรกเลย .... Gross AnatomY ! วิชาที่เป็นที่กล่าวขวัญ และตื่นเต้นที่สุดของนักศึกษาแพทย์ ทุกแห่ง เพราะเราจะได้เรียนรู้กายวิภาคศาสตร์กับร่างของท่านอาจารย์ใหญ่ซึ่งไร้ซึ่งวิญญาณ ความรู้ที่เราได้มานั้น ไม่สามารถหาได้จากที่ไหนอีก ขอแสดงความเคารพและกราบขอบพระคุณอาจารย์ใหญ่ทุกๆท่านมากๆเลยค่ะ วิชานี้ ถ้าเรียนคณะอื่นๆบางคณะอาจจะนึกภาพไม่ออกอ่ะนะ ... ส่วนน้องๆ เด๋วก้อได้เรียนกันแล้ว เป็นวิชาที่ต้องขยันลูกเดียว ...(ทุกวิชาแหละ) หน่วยกิตมันเยอะ (มาก) มันไม่ได้ยาก (แต่ไม่ง่ายเลย) ใช้ความพยายาม เข้าสู้ และอย่าหมดกำลังใจกับมันโดยเด็ดขาด ... นี่คือสิ่งที่เราได้มา ถึงแม้จะสายไปบ้าง แต่ก้อดีกว่าสายไปกว่านี้ เนื้อหาเยอะมาก (หรือใครว่ามันน้อย ..) แล้วท่านจะพบกับความน่าอัศจรรย์ของชีวิตมนุษย์(จริงๆน้า)
ลองฟังความสนุกของวิชานี้ดูมั๊ย
เรียนในห้องกรอสครั้งแรก : การฝึกใส่มีดของทุกคน และการกระโดดหลบใบมีดโกนของเพื่อนบางคน
ครั้งต่อๆมา : การทำกุญแจล็อกเกอร์หาย จนต้องเอาค้อนมาสะเดาะกุญแจ ...แต่สิ่งที่ได้คือค้อนพัง...เป็นกุญแจที่ดีจิงๆว่ะ
ต่อมาอีก : มีดบาดมือไม่รุตัว หันมาอีกทีถุงมือตรงนิ้วมีสีแดงประดับ (ไม่ต้องบอกนะอะไร) และได้รุว่าควรเอายาไปเอง ไม่ควรใช้บริการห้องพยาบาล (จะไปเถียงกะเขาตาย.. ช้านจาทำแผลลลล)
ต่อๆๆ : ถ้าอดนอนไปผ่ากรอส... โลกจะหมุนทันที
 ยังไม่หมด : ได้เรียนรู้ว่า ถ้าทำแท่นเหล็กวางหนังสือของห้องกรอสตกใส่ขา... จะเจ็บจนร้องไม่ออก หรืออย่างน้อยก้อออกมาไม่เป็นคำ และเขียวไปเกือบเดือน
และ... :ถ้าหันหน้าไปทางอื่นที่ไม่ใช่อาจารย์พิเศษ.....แปร็ปเดว ... อาจจะมีฝ่ามืออรหันที่ยังไม่ได้ล้างมา "ตะปบ"หัว และทำให้ต้องกลับไปสระผมถึง3รอบได้ แถมไม่มีคนยอมเดินด้วยทั้งคาบอีก
 สุดท้าย : ได้รู้ว่า การเข้าห้องกรอส ก่อนสอบครั้งสุดท้าย ใจหายได้แค่ไหน ...
ประมาณนี้ .........พิมเยอะและ ต้องขี้เกียจอ่านกันแน่ๆ ไม่ว่ากัน บวก กับ เราเองก้อเริ่มหมดมุขและ ครั้งหน้าจะมาอัพอีก2วิชาละกันนะ(แหม ตอนแรกกะอัพหมดนะเนี่ย..) ตอนนี้ต้องรีบเตรียมงานพระราชทานเพลิงอาจารย์ใหญ่แล้วล่ะเพื่อนๆทุกคน ขอให้ทุกฝ่ายพยายามต่อไปน้า เพื่ออาจารย์ใหญ่... และขอให้รีบตักตวงวันหยุดอันน้อยนิดต่อไป .. เพราะปีสามจะไม่มีวันหยุดแล้วนะ แม้เสาร์อาทิตย์ หรือปิดเทอมก็ตาม บ๊ะบาย
อัพยาวจังเลย.... เราทำไรไปเนี่ย
JiTA
If we don't move , we can't start. If we worry, we can't stop. I don't want to be coddled by dreams of this world's limits. |
|
|
